Skok Meyerholda: „Vatrotehna (2.0)” grupy Montažstroj i barbarzyńska dyscyplina maszyny
DOI:
https://doi.org/10.11649/ch.2017.011Słowa kluczowe:
Montažstroj, re-performatywność, teatr fizyczny, teatr awangardowy, performens radykalnyAbstrakt
Artykuł analizuje dwie wersje widowiska Vatrotehna, inspirowanego Prometeuszem skowanym Ajschylosa i tragicznością interpretacji Meyerholda w wykonaniu grupy Montažstroj. Przedstawiony został kontekst obu wykonań, a zwłaszcza perspektywa re-performatywności w warunkach postsocrealistycznych i neokapitalistycznych. Wykonania Montažstroju uznane są za radykalną in situ performatywną praxis, zorientowaną na wspólnotę i głęboko zakorzenioną w tradycjach teatralnej awangardy. W związku z tym kluczowe okazały się takie kwestie jak iteratywność, proksemika społeczna i polityczne zaangażowanie widowiska. Fabularny intertekst Ajschylosa i performatywny intertekst Meyerholda stają się platformą ponownego zbadania i ponownego wykonania w surowym, niemal barbarzyńskim trybie biomechaniki, co więcej – w totalnie zmediatyzowanym i maszynocentrycznym społeczeństwie.
Bibliografia
Aeschylus. (2008). The Persians and other plays. Oxford: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/oseo/instance.00175106
Artaud, A. (1958). The Theatre and Its Double. New York: Grove Press, Inc.
Auslander, P. (2008). Liveness: Performance in a mediatized culture. London: Routledge. DOI: https://doi.org/10.4324/9780203938133
Berardi, F. (2011). After the future. Edinburgh: AK Press.
Bharucha, R. (2014). Terror and performance. London: Routledge. DOI: https://doi.org/10.4324/9781315794488
Braun, E. (1998). Meyerhold: A revolution in theatre. Wallington, Surrey: Methuen Drama. DOI: https://doi.org/10.5040/9781408175040
Butler, J. (1993). Critically Queer. GLQ: A Journal of Lesbian and Queer Studies, 1(1). DOI: https://doi.org/10.1215/10642684-1-1-17
Derrida, J. (1992). From Psyche – invention of the other. In D. Attridge (Ed.), Acts of literature. London: Routledge.
Esposito, R. (2010). Communitas: The origin and destiny of community. Stanford, CA: Stanford University Press. DOI: https://doi.org/10.1515/9781503620520
Hoover, M. L. (1974). Meyerhold: The art of conscious theatre. Cambridge: University of Massachusetts Press.
Jakovljević, B. (2016). Alienation effects: Performance and self-management in Yugoslavia, 1945-91. Ann Arbor: University of Michigan Press. https://doi.org/10.3998/mpub.338565 DOI: https://doi.org/10.2307/j.ctt1gk08f6
Kershaw, B. (1992). The politics of performance: Radical theatre as cultural intervention. London: Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203412282 DOI: https://doi.org/10.4324/9780203412282
Kershaw, B. (1999). The radical in performance: Between Brecht and Baudrillard. London: Routledge.
Martin, R. (1998). Staging crisis: Twin tales in moving politics. In P. Phelan & J. Lane (Eds.), The ends of performance. London: Routledge.
Phelan, P. (1996). Unmarked: The politics of performance. London: Routledge.
Phelan, P. (1998). Introduction: The ends of performance. In P. Phelan & J. Lane (Eds.), The ends of performance. London: Routledge.
Schechner, R. (1994). Environmental theater. New York, NY: Applause Theatre and Cinema Books.
Virilio, P. (2007). The original accident. Cambridge: Polity Press.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2017 Leo Rafolt
Praca jest udostępniana na licencji Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
