Dyskursy historyczne a proces pojednania w Indonezji po epoce Suharto
DOI:
https://doi.org/10.11649/sn.1648Słowa kluczowe:
Indonezja 1965, sprawiedliwość okresu przejściowego, edukacja historyczna, pamięć zbiorowa, Nowy Ład, SuhartoAbstrakt
Dyskursy historyczne wiążą się ściśle z pojednaniem w procesie sprawiedliwości okresu przejściowego. Po okresach wewnętrznych konfliktów i autorytaryzmu, instytucje edukacyjne często muszą zostać zreformowane. Jednak w krajach, w których edukacja została wykorzystana do wspierania represyjnej polityki i łamania praw człowieka, traumatyczna przeszłość i spuścizna niesprawiedliwości mogą stanowić poważne wyzwanie dla skutecznych reform edukacyjnych, a tym samym demokracji.
W artykule przeanalizowano, w jaki sposób Nowy Ład generała Suharto skonstruował silną politykę pamięci, i jak oficjalna narracja historyczna, określająca ofiary jako sprawców zasługujących na swój los, zdominowała politykę historyczną (edukację historyczną). Badanie pokazało, w jaki sposób to podejście jest nadal obecne w oficjalnej historycznej i politycznej narracji w Indonezji. Tymczasem pokazanie historii ofiar terroru w edukacji historycznej może być warunkiem wstępnym zrozumienia procesu pojednania przez Indonezyjczyków, a tym samym wpływania na demokratyzację społeczeństwa. W ten sposób edukacja historyczna jest ściśle związana ze sprawiedliwością okresu przejściowego.
Bibliografia
Aritonang, M. S. (2017, January 18). Lack of applicable solutions hampers Jokowi’s efforts to resolve past abuses: Official. The Jakarta Post. Retrieved June 7, 2018, from http://www.thejakartapost.com/news/2017/01/18/lack-of-applicable-solutions-hampers-jokowis-efforts-to-resolve-past-abuses-official.html
Assmann, A. (2011). Cultural memory and Western civilization: Functions, media, archives. Cambridge: Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511996306 DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511996306
Cole, E. A., & Murphy, K. (2009). History education reform, transitional justice and the transformation of identities. ICTJ Research Brief. Retrieved June 7, 2018, from https://www.ictj.org/sites/default/files/ICTJ-Identities-HistoryEducation-ResearchBrief-2009-English.pdf
Cribb, R. (1990). Problems in the historiography of the killings in Indonesia. In R. Cribb (Ed.), The Indonesian killings of 1965–1966: Studies from Java and Bali (pp. 35–37). Clayton, Victoria: Monash University Centre of Southeast Asian Studies. (Monash Papers on Southeast Asia, 21).
Cribb, R., & Ford, M. (2010, January 24). The killings of 1965-66. Inside Indonesia, 2010(99: January-March). Retrieved June 7, 2018, from http://www.insideindonesia.org/the-killings-of-1965-66
Davies, L. (2017). Justice-sensitive education: The implications of transitional justice mechanisms for teaching and learning. Comparative Education, 53(3), 333–350. https:// DOI: https://doi.org/10.1080/03050068.2017.1317999
doi.org/10.1080/03050068.2017.1317999
Fealy, G., & McGregor, K. E. (2012). East Java and the role of Nahdlatul Ulama in the 1965-66 anti-Communist violence. In D. Kammen & K. E. McGregor (Eds.), The contours of mass violence in Indonesia, 1965-68 (pp. 104–130). Singapore: NUS Press.
Głąb, K. M. (2017). Święte Muzeum Pancasila: Muzeum martyrologiczne budujące tożsamość narodu indonezyjskiego. Muzealnictwo, 2017(58), 188–194. DOI: https://doi.org/10.5604/01.3001.0010.2236
Heryanto, A. (1999). Where Communism never dies: Violence, trauma and narration in the last Cold War capitalist authoritarian state. International Journal of Cultural Studies,2(2), 147–177. https://doi.org/10.1177/136787799900200201 DOI: https://doi.org/10.1177/136787799900200201
Heryanto, A. (2006). State terrorism and political identity in Indonesia: Fatally belonging. London: Routledge. DOI: https://doi.org/10.4324/9780203099827
Hirsch, M. (1997). Family frames: Photography, narrative, and postmemory. Cambridge, MA: Harvard University Press.
International People’s Tribunal. (1965). Final Report of the IPT 1965. Findings and Documents of the International People’s Tribunal on Crimes against Humanity Indonesia 1965, 20 July 2016. The Hague: IPT 1965 Foundation.
Johnson Tan, P. (2008, May 4). Teaching and remembering. Inside Indonesia, 2008(92: April-June). Retrieved June 7, 2018, from http://www.insideindonesia.org/teachingand-remembering
Karmini, N., & Wright, S. (2016, April 18). Indonesia takes step toward reckoning with ‘65-66 atrocities. The Washington Post. Retrieved August 19, 2017, from https://www. DOI: https://doi.org/10.13057/biodiv/d180114
washingtonpost.com/world/asia_pacific/indonesia-takes-step-toward-reckoning-with65-66-atrocities/2016/04/18/6cbd2288-052f-11e6-bfed-ef65dff5970d_story.html
van Klinken, G. (2005). The battle for history after Suharto. In M. S. Zurbuchen (Ed.), Beginnning to remember: The past in the Indonesian present (pp. 233–255). Singapore: Singapore University Press.
Komnas Perempuan. (2007). Women’s human rights monitoring report gender-based crimes against humanity: Listening to the voices of women survivors of 1965. Jakarta: Komnas Perempuan. Retrieved June 7, 2018, from http://lib.ohchr.org/HRBodies/UPR/
Documents/session13/ID/Komnas_Perempuan_UPR_IDN_S13_2012_KomnasPerempuan_Annex8_E.pdf
Leksana, G. (2009). Reconciliation through history education: Reconstructing the social memory of the 1965–66 violence in Indonesia. In B. Brauchler (Ed.), Reconciling Indonesia: Grassroots agency for peace (pp. 175–191). New York, NY: Routledge.
McGregor, K. E. (2007). History in uniform: Military ideology and the construction of Indonesia’s past. Honolulu: University of Hawai’i Press.
McGregor, K. E. (2012). Mass graves and memories of the 1965 Indonesian killings. In D. Kammen & K. E. McGregor (Eds.), The contours of mass violence in Indonesia, 1965–68 (pp. 234–262). Singapore: NUS Press and NIAS Press.
Mardiyati, A. (2017). Kenangan sebuah propaganda. Retrieved June 7, 2018, from https://medium.com/ingat-65/kenangan-sebuah-propaganda-16966ddec054
Melvin, J. (2016). Symposium on Indonesia’s 1965 genocide opens Pandora’s box. Retrieved June 7, 2018, from http://asiapacific.anu.edu.au/newmandala/2016/05/09/symposium-on-indonesias-1965-genocide-opens-pandoras-box/
Morris-Suzuki, T. (2005). The past within us: Media, memory, history. London: VERSO.
Nilsson Hoadley, A.-G. (2005). Indonesian literature vs new order orthodoxy: The aftermath of 1965-1966. Copenhagen: NIAS Press.
Oppenheimer, J. (Director). (2012). The Act of Killing [Jagal]. Norway-Denmark-United Kingdom: Final Cut for Real/DK.
Pohlman, A. E. (2013). Documentation: reports by human rights and victim advocacy organisations in Indonesia: Reconciling the violence of 1965. Journal of Current Southeast Asian Affairs, 32(3), 143–165. DOI: https://doi.org/10.1177/186810341303200307
Pohlman, A. E. (2016). A year of truth and the possibilities for reconciliation in Indonesia. Genocide Studies and Prevention, 10(1). https://doi.org/10.5038/1911-9933.10.1.1323 DOI: https://doi.org/10.5038/1911-9933.10.1.1323
Ramírez-Barat, C., & Duthie, R. (2017). Transitional justice and education: learning peace. New York, NY: International Center For Transitional Justice, UNICEF, Social Science Research Council. (Advancing transitional justice series, 7).
Robinson, G. (2017). Down to the very roots: The Indonesian army’s role in the mass killings of 1965–66. Journal of Genocide Research, 19(4), 465–486. https://doi.org/10.1080/14623528.2017.1393935 DOI: https://doi.org/10.1080/14623528.2017.1393935
Roosa, J. (2006). Pretext for mass murder: The September 30th Movement and Suharto’s coup d’état in Indonesia. Madison: The University of Wisconsin Press.
Roosa, J. (2010, January 24). Dictionary of a disaster. Inside Indonesia, 2010(99: JanuaryMarch). Retrieved June 7, 2018, from http://www.insideindonesia.org/dictionary-of-adisaster
Roosa, J., & Oppenheimer, J. (2014). Interview with Joshua Oppenheimer. Rethinking History: The Journal of Theory and Practice, 18(3), 413–422. https://doi.org/10.1080/13642529.2014.898422 DOI: https://doi.org/10.1080/13642529.2014.898422
Santoso, A., & van Klinken, G. (2017). Genocide finally enters public discourse: The International People’s Tribunal 1965. Journal of Genocide Research, 19(4), 594–608.
https://doi.org/10.1080/14623528.2017.1393970 DOI: https://doi.org/10.1080/14623528.2017.1393970
Schreiner, K. H. (2005). Histories of trauma and sites of memory. In M. S. Zurbuchen (Ed.), Beginnning to remember: The past in the Indonesian present (pp. 261–277). Singapore: Singapore University Press.
Simons, G. (2000). Indonesia: The long oppression. Basingstoke: Palgrave Macmillan UK. https://doi.org/10.1057/9780333982846 DOI: https://doi.org/10.1057/9780333982846
Supriatna, S., & Urdin, M. (Eds.). (2007). Sejarah untuk Kelas XII SMA. Bandung: Grafindo Media Pratama.
Taylor, J. G. (2003). Indonesia: Peoples and histories. New Haven, CT: Yale University Press.
Topsfield, J., & Rompies, K. (2016, April 18). Indonesia rules out apology to victims at state-endorsed talks on 1965 massacres. The Washington Post. Retrieved June 7, 2018, from http://www.smh.com.au/world/indonesia-rules-out-apology-to-victims-atstateendorsed-talks-on-1965-massacres-20160418-go96fq.html
Vickers, A. (2005). A history of modern Indonesia. Cambridge: Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511801020 DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511801020
Wahyuningroem, S. L (2013). Seducing for truth and justice: Civil society initiatives for the 1965 mass violence in Indonesia. Journal of Current Southeast Asian Affairs, 32(3), 115–142. DOI: https://doi.org/10.1177/186810341303200306
Zurbuchen M. S. (2002). History, memory, and the “1965 Incident” in Indonesia, Asian Survey, Vol. 42, No. 4 (July/August), 564-581. DOI: https://doi.org/10.1525/as.2002.42.4.564
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2018 Katarzyna Marta Głąb
Praca jest udostępniana na licencji Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
