Doświadczenie transkulturowe i biografie wielorakie jako temat badawczy

Abstrakt

Transkulturowość odnosi się do tradycyjnego pojmowania kultury jako samowystarczalnej, skoncentrowanej na sobie i wytwarzającej wyraźne granice. Przyrostek „trans” oznacza akt przekraczania tak wytyczonych granic. Kategoria transkulturowości skłania do patrzenia na zjawiska, biografie i pojęcia jako coś, co nie ogranicza się do jednego środowiska komunikacyjnego, lecz występuje bądź przejawia się w wielu miejscach i kontekstach. Można też powiedzieć, że nie można ich przypisać do jednej „kultury”, ponieważ reprezentują cechy dwóch (lub więcej) wspólnot kulturowych. Studia kulturowe często zajmują się osobami, czyje historie życia mają taki właśnie charakter „trans-graniczny” charakter. Nie chodzi przy tym jedynie o proste przejście granic, życie trochę w jednym, a trochę w drugim środowisku. Istotne jest to, że poczucie przynależności staje się niejasne lub wielorakie. Pojawia się na przykład kwestia praktyk związanych z dwoma lub więcej źródłami wzorców, co tworzy specyficzny amalgamat życia „pomiędzy”. Transkulturowość, podobnie jak biografie wielorakie, oznacza zarówno częściową, jak i zróżnicowaną identyfikację, którą świetnie ilustrują studia przypadków przedstawione w trzecim numerze „Colloquia Humanistica”; można by rzec, iż mają one różnorodne korzenie, przez co rodzą wyjątkowe, hybrydyczne owoce.